امروزه هر گاه سخن از دفتر اسناد رسمی یا به عبارت عامیانه همان محضرخونه به میان میاید ناخودآگاه آنچه که در اولین نظر به ذهن  افرادخطور میکند اعتماد و محکم کاری وثبت رسمی ودایمی اراده ها وخواسته های مشترک افراد است که برای ثبوت وتثبیت اراده ها وعمل به آن بنا میگردد. و این نگاه محترمانه ای است که افراد به این بخش از حوزه حقوقی دارند ولی آن چیزی که به این نگاه محترمانه افراد جامعه خلل وارد میاورد بخشی از اقدامات و اعمال خودمان است که چه در محیط خود دفترخانه وچه در ارتباط با سایر دفاتر دیگر با آن درگیریم گویی که فارغ از دغدغه مسایل و مشکلات مردم بر آنیم که هر کس گلیم خودش را از آب بیرون آورد ودر این میان چه نگاه ارگانها ودولت به دفترخانه وچه نگاه دفترخانه به سایر دفاتر وچه نگاه همکاران در خود دفترخانه همگی نگاه هایی سنگین و شکاکی می باشند که رگه هایی از بی اعتمادی حس میگردد در میان نگاههای مردم جامعه را که اعتماد را در آنجا (دفترخانه)جستجو می کنند وبه ثبت میرساند آن چه که در این رقابت های فرسایشی چه با این طرح وچه با آن طرح جهت حذف یا ابقا ویا غیره بدنبال خواهد داشت چیزی جز افزودن اختلافات و بالا رفتن دیوار بی اعتمادی نخواهد بود وچه بهتر که همگی به این نگاه محترمانه مردم ارج نهیم  و خود را تابع قانون ومقررات بدانیم و هر کس ر=در حوزه مسولیت خود وظایف محوله خود را با حسن نیت به بهترین شیوه انجام دهد . وبا زیاده خواهی ها و یا تلاش در جهت حذف نظارت به این اعتماد مردم خلل نرسانیم.